• Ad not found

جوجه تیغی: خاردار و شبگرد


جوجه تیغی: خاردار و شبگرد

جوجه تیغی ها پستاندارانی کوچک و بامزه هستند که همه چیزخوارند.

در حالیکه خارپشت یا تشی ( Porcupine) پستانداری بزرگ است که گیاهخوار است  و از راسته جوندگان است و با جوجه تیغی ها هیچ رابطه خویشاوندی ندارد.

جوجه تیغی ها شبگرد هستند و در مناطق سردسیر، خواب زمستانی دارند. جوجه تیغی ها از بی مهرگانی مثل حلزون ها،حشرات ، عقرب ها و مهره داران کوچک نظیر مارمولک ها، مارها و تخم و جوجه پرندگان تغذیه می کنند.

در ایران چهارگونه جوجه تیغی  یافت می شود:

.

جوجه تیغی ایرانی (Paraechinus hypomelas)

وزن جوجه تیغی بومی ایران حدود ۳۰۰ – ۴۰۰ گرم است . خارهای این گونه بلندتر از سایر جوجه تیغی هاست به طوری که طول آنها گاه به چهار سانتی متر می رسد. خارها نوارهای سیاه و زردی دارند ولی نوک آنها سیاه است پس رنگ کلی بدن سیاه به نظر می آید. این گونه بسیار شبیه جوجه تیغی بیابانی است. گوش ها از خارهای پشت سر بلندترند. وجه تمایزش با جوجه تیغی گوش بلند وجود یک قسمت لخت در بین خارهای  پیشانی است که آن را به دو قسمت چپ و راست تقسیم می کند.

جوجه تیغی ایرانی

در مناطق صخره ای و رودخانه ای زندگی می کند. منزوی و شبگرد است. ممکن است در فصل سرد به خواب زمستانی برود.  در اسارت حدود ۷ سال عمر می کند. برخورد جاده ای یکی از عوامل مرگ و میر آنهاست.

.

جوجه تیغی اروپا ی شرقی (Erinaceus concolor)

برخلاف سایرین ها گوش هایش گرد و کوچک است  که قد گوشها از خارهای پشت سرش  بلندتر نیست. وزن این گونه سنگین تر است و به بیش از یک کیلوگرم می رسد. این گونه هم منزوی و شبگرد است . در مناطق سردسیر  به خواب زمستانی می رود. خارهای تیز و یکنواخت به طول تقریبی سه سانتی متر است. خارها  تیره و روشن با نوک سیاه هستند. صورت و زیر شکم موهای نرمی دارد .

جوجه تیغی اروپای شرقی در علفزارها، بوته زارها   و باغات مناطق خزر تا آذربایجان، کردستان و تهران یافت می شود.  اغلب در بالای سطح زمین و زیر گیاهان متراکم یا گاهی در شکاف سنگ ها و سوراخ دیوارها لانه می سازد.

جوجه تیغی اروپایی

این جوجه تیغی از حشرات، کرم ها، حلزون، مارمولک، قورباغه، مار، تخم و جوجه پرندگان، پستانداران کوچک  و گاهی از گیاهان بویژه  هندوانه و قارچ تغذیه می کند. جفتگیری در بهار انجام می گیرد. برخی از آنها اواخر تابستان نیز دوباره جفتگیری و تولید مثل می کنند. دوران آبستنی حدود ۳۵ روز است،  معمولا چهار بچه می زاید. چشم ها نیز بسته اند که پس از ۱۸ روز باز می شوند. بچه ها حدود ۴۰ روز شیر می خورند و در ده ماهگی بالغ می شوند.

.

جوجه تیغی بیابانی (Paraechinus aethiopicus)

جوجه تیغی بیابانی و ایرانی بسیار شبیه یکدیگرند، هر دو یک ناحیه لخت در وسط پیشانی دارند. تفاوت اصلی آن با جوجه تیغی ایرانی در شکل دندان هاست. در خارپشت بیابانی دندان پیش آسیای دوم بسیار کوچک است و یک یا بندرت دو ریشه دارد، ولی در خارپشت برانت دندان کامل است و سه برجستگی و دو تا سه ریشه دارد.

رنگ کلی جوجه تیغی بیابانی گندمی است. موهای زیر بدن بسیار نرمند. وزن این گونه از ۴۰۰ تا ۷۰۰ گرم متغیر است. در بوته زارهای مناطق گرم ساحلی و استپ های بیابانی یافت می شود و در ایران از جزیره تنب گزارش شده است، اما از آفریقا تا خاورمیانه پراکنده است. اغلب از حشرات تغذیه می کند ولی  تنوع غذایی هم دارد و حشرات، بی مهرگان کوچک، تخم پرندگان ، قورباغه ها، مارها و عقرب را شکار می کند.

انواع جوجه تیغی های ایران، جوجه تیغی بیابانی

از اواسط اردیبهشت تا اوایل تیر زادولد دارند. طول دوره بارداری ۳۰ تا ۴۰ روز و  شیردهی ۴۰ روز است.

جوجه تیغی گوش بلند (Hemiechinus auritus)

کوچک تر از جوجه تیغی اروپایی است و حدود ۴۵۰ گرم وزن دارد . پوزه کشیده تر و نوک تیزی دارد. گوش هایش بسیار دراز و از خارهای پشت سر بلندتر است و همچنین دست ها و پاهای بلندی دارد. طول خارها حدود یک و نیم سانتی متر است. خارها گندمی رنگ هستند و دو نوار تیره متمایل به قهوه ای دارند. موهای زیر بدن، پهلوها، دم، دست و پا سفیدند.

جوجه تیغی گوش بلند

 در علفزارها، بوته زارهای حاشیه جنگل ها، مناطق استپی، باغ ها و مزارع یافت می شود و در کرمان، سیستان، خراسان، گلستان، تهران، اصفهان و خوزستان نیز دیده شده است.

منبع: آفتابیر دات کام

.

همچنین بخوانید:

بنین
این مطلب توسط :
بنین قربانی برای سایت byabama.com ارسال شده است

تعداد بازدید از این صفحه : 1,005 بازدید

تمام مطالب منتشر شده در سایت توسط دامپزشک تایید شده اند. استفاده از مطالب با ذکر منبع مجاز است..

  • Ad3
  • Ad3
  • Ad3
  • Ad3
  • Ad3