• Ad

علت پرکنی طوطی ها


علت پرکنی طوطی ها

سندرم feather plucking یا self-plucking یا پرکنی که در واقع یکی از اقسام کانیبالیسم است ممکن است بعلل مختلفی در طوطی ها دیده شود.

پرکنی یا خودخوری که در طوطی ها شایع می باشد بعلل بسیار مختلفی  از جمله  دلتنگی، نداشتن جفت یا مصاحب ، استرس و بروز تغییرات در محیط (مانند تغییرات در تغذیه، مکان،  ورود حیوانات و افراد جدید به محیط که توجه صاحب پرنده را بیشتر جلب کند) می تواند رخ دهد. پرنده افسرده، پرنده تازه خریداری شده، پرنده طرد شده، پرنده عصبی و نهایتا پرنده هایی که از قبل این عادت را داشته اند جزو پرنده های در معرض ابتلا به پرکنی می باشند. پس در هنگام خرید پرنده دقت کنید که پرهایش سالم باشد.

حتی یک طوطی ممکن است این کار  را از طوطی دیگری یاد گرفته و تکرار کند. در مورد طوطی هایی که بیشتر وقت خود را در یک قفس کوچک گذرانده و فعالیت کمی دارند، این عارضه میتواند بخشی از سرگرمی آنها باشد. بسیاری از پرندگان این عمل را در تنهایی یا در شب انجام می دهند. بنابراین این عدم مشاهده پرکنی توسط طوطی، دلیلی بر رد آن نیست. در این حالت، الگو و نواحی ریزش پر به تشخیص عارضه کمک می کند.

اگر پرهای سینه و شکم ریخته ولی  پرهای روی سر و گردن دست نخورده و سالم است، و هیچ نشانه ای از بیماریهای التهابی پوست هم دیده نمی شود، باید به پرکنی مشکوک شد. اولین قدم در این حالت، بررسی محیط زندگی پرنده است. به حداقل رساندن عوامل فیزیکی یا روانی ، اصلاح محیط و غذا و یا تغییر محیط ، افزودن غذاهای کمکی (مثل میوه و سبزی)، فراهم کردن اسباب بازیهای بی خطر و شاخه های درخت تمیز برای سرگرم کردن پرنده ، در درمان موثر است.

در صورتیکه تمام راهها به شکست منتهی شوند باید پرنده را به نحوی مقید کرد که نتواند پرهایش را بکند. گرچه این درمان موقتی است ولی میتوان از گردنبند الیزابت که به پرنده اجازه نمی دهد به بدن خود دسترسی داشته باشد مطابق عکس استفاده کرد. دامپزشک ممکن است از  داروهای آرامبخش نیز استفاده کند . برای تسریع در رشد مجدد پرهای جدید بهتر است مکملهای ویتامین دار به جیره اضافه شود .

در صورتیکه دامپزشک در هنگام معاینه به عوامل دیگری بعنوان علت پرکنی در طوطی دست پیدا کند آنها را درمان خواهد کرد.
از جمله آنها میتوان به انگل های خارجی اشاره کرد مانند مایت، شپش، مگس، پشه، کنه

همچنین انگلهای داخلی که مهم ترین آنها بدون شک Giardia  است ، که با آسیب رسانی به روده ها و ایجاد دلدرد،  پرنده پرهای ناحیه شکم و پهلوها می کند.

عفونت های پوستی از عوامل دیگرند.  شامل عفونت های ویروسی،  باکتریایی و قارچی. که پرنده  پرهای ناحیه عفونی را می کند.

پرندگان مریض از جمله پرندگان دچار مسمومیت با فلزات سنگین بخصوص سرب و روی ، مبتلا به پسیتاکوزیس، سالمونلوزیس، دارای مشکلات هورمونی، استعداد ابتلا به پرکنی را دارند.

پرندگانی که صاحب سیگاری دارند بعلت اثر نیکوتین روی آنها، پرنده هایی که در اتاقی که با شوفاژ گرم میشود (مخصوصا برای کاسکو ها، چون گرمایی که از شوفاژ تولید می شود کاسکوها را عصبی می کند و باعث خشک شدن پرهای کاسکو می شود) میل به پرکنی پیدا میکنند.

اگر طوطی خاکستری (کاسکو) را در منزلی که دارای شوفاژ است قرار دهید بی گمان پس از مدتی به عارضه پرکنی مبتلا خواهد شد. لازم است رطوبت محیط را کمی بیشتر کنید

ادامه مطلب را اینجا بخوانید: روشهای برخورد با پرکنی طوطی ، نژاد طوطی ها ، چه مواد غذایی برای طوطی ها ممنوع است

تعداد بازدید از این صفحه : 812 بازدید

کپی برداری از مقالات با ذکر منبع آن آزاد است.

  • Ad
  • Ad
  • Ad