• Ad

پرورش مرغ شاخدار


پرورش مرغ شاخدار

این مرغان به علت دارا بودن بدنی قوی و نسبتا گرد و توپر جلب توجه می كنند. بال های آنها كوتاه بوده و قدرت چندانی جهت پرواز كردن ندارند، دم آنها مانند دم مرغ خانگی پهن نبوده و ظاهری همانند آنها ندارند.

 

مرغ  شاخدار در طبیعت به صورت گله ای و اجتماعی زندگی می کند.  مرغ شاخدار جزء راسته گالی فرمیس طبقه بندی می شود. موطن اصلی مرغ  شاخدار آفریقا است. این پرنده  بدنی گوشتی و  توپر و بال هایی کوتاه دارد و خوب پرواز نمی کند.

پرهای بدن کوتاه و به رنگ خاکستری است. سرپرنده پرهای کمی داشته و منقار نسبا بزرگ و شاخی رنگ آنها سبب سبب جلب توجه بیننده می شود. در روی منقار به تدریج  زایده ای قرمز رنگ ظاهر می شود به همین علت این دسته از مرغان را مرغ شاخدار می گویند. در برخی انواع آنها این زائده به صورت برجستگی کاکل مانندی دیده می شود که باعث شده حتی به آنها کلاهدار یا کاکلی هم گفته شود. این زائده در جنس نر قدری بزرگتر است و در صورتی که شما تجربه کافی داشته باشید، می توانید بدین طریق جنسیت پرنده را تشخیص دهید.

.

نوع وحشی این پرنده سالی یک یا دو بار اقدام به لانه سازی کرده و حدود ۱۰ تخم نیز می گذارد. این راندمان کم  در نوع پرورشی ، کمی افزایش داده شده است.  فرانسوی ها و ایتالیایی ها روی نوع پرورشی به طور گسترده ای کار کرده اند. تفکیک جنس در جوجه های یکروزه براساس فرم رویش پرها  امکان پذیر است. مرغ های شاخدار در سن ۷-۶ ماهگی با وزنی حدود ۲ کیلوگرم به  بلوغ می رسند. پرورش آنها اغلب به روش بستر است. برای بستر باید از مواد بسیار مرغوب و تمیز انتخاب شود. برای اطمینان علاوه بر ضدعفونی بستر باید از قارچ کش ها نیز استفاده کرد.

 .

ابتدا مرغ های شاخدار پرورشی را تفکیک جنسیتی کرده و در سالن های نیمه تاریک بر روی بستری از سبوس گندم یا مواد مشابه نگهداری می کنند. تراکم به نسبت  ۸-۶ قطعه در هر متر مربع می باشد. از ۶-۵ هفتگی از چوب برای خوابیدن آنها استفاده می کنند( برای هر ۶ قطعه  یک متر چوب خواب ). در نگهداری جوجه ها برای پرواربندی، حرارت سالن باید ۳۷ درجه سانتی گراد در هفته اول باشد که هر هفته ۳-۲ درجه سانتی گراد آن را کاهش می دهند.

  .

 مرغ های شاخدار در حال رشد را  از هفته ۲۸ از بستر به قفس منتقل می کنند و  مدت روشنایی برای آنها در این سن باید  ۱۴ ساعت باشد.  چون مرغ های شاخدار نسبت به صدا و ورود ناگهانی اشخاص و روشن و خاموش شدن چراغ عکس العمل نشان داده و شدید می ترسند، لذا استفاده از سالن های نیمه تاریک توصیه می شود. حرارت سالن نگهداری هم حدود ۲۰ درجه سانتی گراد با رطوبت  حدود ۶۰ درصد توصیه می کنند.

.

 مزغ های شاخدار پرورشی اولین تخم را معمولا در  ۳۱ هفتگی گذاشته شده  و راندمان گله  ۷ درصد می باشد.  در ۳۶ هفتگی راندمان به ۸۰ درصد می رسد و از ۴۰ هفتگی افت میکند.  پس از این مرحله نرها با وزن حدود ۱۸۰۰ گرم و ماده ها کمی بیشتر آماده مصرف گوشتی می باشند.

 .

 آبخوری  و دانخوری هایی که برای مرغ ها به کار می روند را میتوان برای مرغ های شاخدار نیز استفاده کرد. از آن جا که این پرنده نسبت به سایر طیور میزان زیادتری از غذا را حیف و میل می کند، لذا روی دانخوری ها را با فواصل معین، مفتول های فلزی نصب می کنند تا از ریخت و پاش جلوگیری گردد.

  .

 مطالعات کمی بر روی احتیاجات مواد مغذی مرغ شاخدار صورت گرفته است. فرض کلی بر این است که احتیاجات پروتئینی مرغان شاخدار بیشتر از مرغ های محلی است.  تعداد زیادی از مواد غذایی مانند ذرت، کنجاله ی بادام زمینی، کنجاله ی تخم پنبه و غیره را می توان در فرمول غذایی جیره مرغان شاخدار در روش پرورش متراکم جای داد.  برای جلوگیری از حیف و میل غذا توصیه می شود که آن را به صورت پلت درآورده و بصورت کنترل شده توزیع کنند. میزان مصرف غذا در دوره تخمگذاری برای هر قطعه ۱۰۰ گرم در روز  است.  ضریب مصرف غذایی هم در نرها ۴-۱  است.

 معمولا درصد تلفات  در حدود ۳-۱ درصد است.  تفاوت زیادی بین دو جنس وجود ندارد.

منبع: وت دات میهن بلاگ دات کام

بنین
این مطلب توسط :
بنین قربانی برای سایت byabama.com ارسال شده است

تعداد بازدید از این صفحه : 887 بازدید

کپی برداری از مقالات با ذکر منبع آن آزاد است.

  • Ad
  • Ad
  • Ad